وقتی حرف از افاغنه می شود عده بسیاری در مقابل این میهمانان ناخوانده موضع گیری های تلخ وزننده می کنند و حرفهای نژاد پرستانه شان را با افتخاربیان می کنند و قطعا این تغییر درنگرش به همین زودی ها میسر نخواهد شد.

در هر قشر و گروهی افراد بزه کار ومجرم وجود دارد واین نوع افراد معیاری برای سنجش کل جامعه یک قشرخاص  نمی شود و تعداد اولاد ونوع دین هم نمی تواند از انسانیت ما کم کند.

وقتی در کوچه های مکانی که افاغنه زندگی می کنند راه می روی باورش سخته که اینجا ایران و بهتر بگویم اردکان است.

وقتی سربه چندتن از منازل افاغنه با دوستانم زدیم تاسف ما بیشترشد از نداشتن هیچ گونه امکاناتی از کودکان معصومی که از درس خواندن به دلایلی محروم هستند کودکانی که جرمشان عدم داشتن کارت اقامت یا پول کافی می باشد یا فرزندی که چشمش رابخاطر سرطان از دست داده تا پدری که همسرش فوت کرده و پول خرید شیرخشک فرزندش هم ندارد و...

اگر این رفتاری که ما با افاغنه درایران می کنیم در دیگر کشورها با ایرانیان انجام می دادند فریاد ناسزا گویی ما بر آسمان بوداما انگارنه انگار عده ای انسان دراین شهر در یک محیطی که درشان حیوانات است تا انسانها، درحال زندگی کردن هستند.

ایده آل این است  مکانی سوا از محل کنونی در اختیار افاغنه قراربگیرد و به آنان مجوز ساخت منزل داده و به آنها هم امکانات بدهند تا بدانند انسانیت درایران ، ایرانی و افغانی نمی شناسد.

کسانی که به روز قیامت اعتقاد دارند قطعا می دانند سوال خدا بر اساس سکونت درکدام کشورنیست بلکه بر اساس میزان اخلاق و انسانیت است.

کودکان و مردان و زنان افاغنه تا وقتی به صورت قانونی ویاغیرقانونی دراین مملکت هستند باید بتوانند از امکانات مساوی با مردم ایران برخوردار باشند و اگر واقعا اتباع غیرمجازحقی برای زندگی ندارند این راه و روش عوض شود.

انسانیت در کمک به هم نوع ماست وقتی می گوییم بنی آدم اعضای یک پیکرند منظور ازبنی آدم فقط ایرانی ها نیستند همه انسانها نیازبه این دارند که در مواقع سختی دستشان را کسی بگیرد.

امیدواریم شهرداری اردکان نسبت به بهسازی مکان فعای و ساخت یک پارک مخصوص این میهمانان اقدام کنند و مردم خیر هم اگر قصدشان کمک بخاطر خداست ایرانی بودن وافغانی و... بودن برایشان ملاک نباشد.