اردکان، سرای من

این روزها؛شنیدن فریادها درانتقاد از عملکرد شهردار وشورای شهر از مخالفین اصلاحات که بیستربه انتقام است تا انتقاد برای من و بسیاری دیگر از همفکرانم موضوعی عادی است زیرا انسان شکست خورده به دنبال راهی می گردد تا حس شکست خوردگی خود را جبران کند..
اما تعجب من از دوستانم است که به نظر در خواب هستند و ازشهردار وشورای شهری که هنوز چندماهی بیش نیست کلید دار شهر شده اندتوقع معجزه دارند؟
آیا هنگامی که شما از یک نهال انتظار میوه دادن دارید؛ مورد خنده دهقانان قرارنمی گیریدکه نهال تا درخت نگردد میوه نخواهد داد؟ آیا واقعا زمان انتقاد به شهرداروشورای شهر فرا رسیده است.
چرا اجازه نمی دهید تا این مجموعه در آرامش به برنامه ریزی  و انجام امور بپردازد چرا نگاه به ساعتتان نمی کنید تا بفهمید هنوز زمان انتقاد فرا نرسیده است.
وظیفه ما به عنوان رسانه و جوانان اصلاح طلب چیست؟ نشستن بر صندلی و دیدن هجوم تیرهای  آلوده به کینه های شخصی یا حمایت از شورای شهر و شهردار که با رای اصلاح طلبان کلیددارشدند .
من خودم بارها به شهرداری اردکان مراجعه  و از نزدیک مشاهده نمودم  وقتی مردم مشکلات خود را مطرح می کنند کارمندان آن مجموعه سعی و کوشش خود را در جهت جلب رضایت همشهریان عزیز انجام می دهند و هیچ کس از روی عمد چوب لای چرخ مردم نمی گذارد.
امید داریم شهردار اردکان نیز با برنامه ریزی مناسب، استفاده ازتجربیات کارشناسان مجرب و همفکری با جوانان صاحب ذوق و خلاق درجهت پیشرفت اردکان و اطلاع رسانی از این اقدامات گام بر دارد

ما به عنوان جوانان اصلاح طلب حمایت خود را ازشهردار و شورای شهر اعلام می کنیم و قرارنبوده رسانه های اصلاح طلب محلی برای حمله به نهادهایی که نام اصلاحات را برخود یدک می کشند باشد
تفاوت است بین  من شهرداربودن در نوشته تا من شهرداربودن درعمل...